For successful parties

De haute couture herleefde na de soberheid van de tweede wereldoorlog. Een vrouwelijk silhouette verving de vierkante schouders en korte rokken. Christian Dior lanceerde zijn ‘New Look’. Spandex en ander onderhoudsvriendelijk materiaal verschenen op de markt. Daardoor kwam het succes van casual sportswear in de jaren 1950. Tieners werden eindelijk een afzonderlijke tak van de mode en bootsten niet langer de stijl van de volwassenen na.
Photo 161063385 © Hanna Tverdokhlib | Dreamstime.com

 

Algemene strekkingen van de mode van de 1950s

Terugkeer van de haute couture

Christian Dior (Moscow exhibition, 2011) 26

In 1947 waren de Parijse modehuizen heropend. Opnieuw manifesteerde Parijs zijn plaats als scheidsrechter in de haute couture. De oorlog had de ordelijke, ritmische evolutie van de mode verstoord, maar nu werd het hoog tijd voor vernieuwing. Gevoerde schouders, buisvormige boxylijn en korte rok waren verdwenen. Nieuwe trends stijl onder leiding van Christian Dior en Cristóbal Balenciaga veranderden het vrouwelijk silhouette doorheen de jaren 50. Dit had smalle schouders, een gecentreerde taille, nadruk op de buste en een langere rok, vaak met bredere zoom. Televisie had nu ook zijn functie in het verspreiden van nieuwe modetrends, naast de vroegere modebladen en films.

 

Casual kleding en teenage stijl

De economische expansie na de Tweede Wereldoorlog bracht een vloed van synthetische stoffen en makkelijke zorgprocessen teweeg. “Drip-dry” nylon, orlon en dacron werd immens populair. Nieuw op de markt waren acryl, polyester, triacetaat en spandex. Nylon kousen waren al populair geworden in de jaren 1940. Ze vormden een lichtgewicht alternatief voor zijden en wollen kousen. Tijdens de oorlog produceerde het “Du Pont”-bedrijf nylon exclusief voor oorlogswerkers. Tegen eind 1945 was de vraag naar nylonkousen was zo groot dat er rellen ontstonden in de verkooppunten.

 

Een maatschappelijke gevolg van de oorlog was dat dat tieners nu langer thuisbleven en schoolliepen dan vroeger voor de oorlog. Tieners en hogeschoolstudenten droegen nu truien en rokken als virtueel uniform. Van in de jaren 40 begon de Amerikaanse mode-industrie tieners als een gespecialiseerd marktsegment te behandelen.

 

Handpicked

[xyz-ips snippet=”Firsttag”]

Teddy Boys, Greasers en Beatniks

In het Verenigd Koninkrijk creëerden Teddy Boys van de naoorlogse periode de “eerste echt onafhankelijke mode voor jongeren”. Het gaat om een overdreven versie van de Edwardiaans getinte Britse mode: skinny banden en smalle, strakke broeken, kort genoeg om opzichtige sokken te tonen. De greasers in Noord-Amerika hadden een soortgelijke maatschappelijke positie. Waar voorheen tieners zich kleedden zoals hun ouders, ontwikkelden ze nu een opstandige en alternatieve jeugdstijl.

 

Jonge volwassenen die terugkeerden naar de universiteit hadden een bescheiden, functionele garderobe voor naschoolqe activiteiten. Die bestond voornamelijk uit een blauwe spijkerbroek met shirts en truien. Jack Kerouac introduceerde de term “Beat Generation” in 1948 met samenkomst van anti-conformist jongeren in New York. De term “beatnik” werd bedacht door Herb Caen van de San Francisco Chronicle in 1958. De stereotiepe “beat” look bestond uit zonnebrillen, baretten, zwarte coltruien en onopgesmukte donkere kleding, een andere manier alternatieve stijl voor jongeren van beide geslachten, aangemoedigd door de marketing specialisten van Madison Avenue.

 

De vrouwenmode van de jaren 50

De “New Look” van Christian Dior als nieuwe mode voor de vrouw

In 1947 lanceerde Christian Dior de eerste collectie van het “Huis van Dior”. Die ging de modegeschiedenis in als de “New Look”. Typische kenmerken waren een roklengte tot onder de helft van de kuit. Een volle rok (swingrok), puntige buste, kleine taille en een afgeronde schouderlijn. Wegens dit laatste vond de nieuwe trend vooral in Amerika nogal wat weerstand. Tot in 1950 bleven de modebladen schoudervullingen tonen. Maar daarna groeide de populariteit van dit nieuwe silhouet erg snel om de mode van de volgende jaren te bepalen. De ‘zachtheid’ van de New Look was bedrieglijk. Het gebogen jaspeplum vormde zich over hoge, ronde, gebogen schouders. De wijde rok van de Dior’s kleren hing over een inwendige constructie (petticoat) interliniërende materialen die het silhouet vorm gaven.

 

Vergeleken bij het vorige silhouet dat mannelijker en stijver was dit een drastische veranderdering. De driehoekige vorm was geëvolueerd tot een veel meer vrouwelijkere vorm. Heel de naoorlogse periode was deze op maat gesneden vrouwelijke look erg populair en ging samen met accessoires zoals handschoen en parels. Maatpakjes bestonden uit een jas met peplums en een lange smalle kokerrok (pencil skirt). Dagjurken hadden lijfjes en volle rokken. De hals met juwelen over een laag uitgesneden decolleté of peter-pan-kraag. Hemdjurken, met een hemdachtig lijf waren erg ‘in’. Ook halter-top zonneklederen. Rokken waren smal of erg vol, in vorm ghouden door een petticoat. Poedelrokken waren een korte rage. Baljurken (full-skirted jurk voor witte das gelegenheden) waren langer dan enkellange jurken (de zogenaamde “ballerina lengte”), het bereiken van de vloer en versleten om ballen (als ze nu zijn).

 

Belangrijk voor de “New Look” is dat het onderscheid ontstaan is tussen de swing- en de pencilrok.

 

Space Age

Vanaf het midden van de jaren 1950, een nieuwe ongeschikt stijl van kleding verscheen als een alternatief voor de strakke taille en de volledige rok in verband met de New Look. Vogue Magazine riep de gebreide chemise de “T-shirt jurk.” Paris ontwerpers begonnen om deze populaire mode te zetten in haute couture. [24] Spaanse ontwerper Balenciaga had ongeschikt pakken in Parijs getoond zo vroeg als 1951 en ongeschikt jurken van 1954. In 1958, Yves Saint Laurent, Dior’s protégé en opvolger, debuteerde de “Trapeze Line, “toe te voegen nieuwe dimensie toe aan de chemise jurk. Deze jurken werd gekenmerkt door een gevormde lijfje met schuine schouders en een hoge taille, maar de handtekening vorm het gevolg van een affakkelen lijfje, het creëren van een waistless lijn van lijfje tot knieën. [25] Deze stijlen slechts langzaam won het vertrouwen van het grote publiek. Balenciaga’s kleren hadden slechts een paar naden en vlakke halslijnen. Zijn chemisejurken hadden geen taillenaden en waren ofwel recht ofwel in een prinsesstijl met een lichte A-lijn. De mouwloze, werd prinses-lijn jurk heette een skimmer. Een meer gepaste versie werd een schede jurk genaamd.

 

Het Chanel pak

Coco Chanel maakte een comeback in 1954. Een belangrijke bijdrage tot de mode van de jaren ’50 was het Chanel pak, met een vest en a-lijn rok. In 1957 vielen de jassen van de meeste kostuums net onder de taille. De rokken werden korter en smaller.

 

De kogel beha

Een populaire beha van de jaren 1950 was de “kogel beha”. Dit was een full-beha met cups in de vorm van een omwentelingsparaboloide waarvan de as loodrecht op de borst, uitgevonden in de jaren 1940 en populair in de jaren 1960. Dit ontwerp werd gepopulariseerd door actrices als Patti pagina, Marilyn Monroe, en Lana Turner, met de bijnaam “Sweater Girl”.

 

Sportkledij

New York had een Amerikaans desig center tijdens de oorlog. Dat is er gebleven. Vrouwen die de broek gedragen hadden tijdens hun oorlogsdienst, weigerden afstaan te doen van dit praktisch kledingstuk. Het werd een informeel aspect van de naoorlogse lifestyle. Casual sportkleding maakten een alsmaar groter deel uit van de kleerkast van de vrouw. Casual rokken waren smal en vol. In de jaren 50 werd de broek erg smal en werden enkellang gedragen. Bijgesneden tot halverwege de kuit kregen ze de naam houseboy broek. Korte broeken tot onder de knie waren pedal-pushers. Shorts waren erg kort in de vroege jaren ’50. Bermuda’s, halverwege de dij, verschenen rond 1954 en bleven mode de rest van het decennium. Losse, gedrukte of gebreide tops werden gedragen op een broek of shorts.

 

Lois Duncan Steinmetz (left) and Polly Gaines in een motorboot in Sarasota, Florida, 1950[/caption]Ook de bikini droeg bij tot het aanbod aan sportkledij. In de 50s enkel in Europa, maar niet in Amerika. Zwempakken waren uit één- of twee stuks. Sommigen hadden losse bodems zoals shorts met korte rokjes.

 

Hoeden en kapsels

De nieuwe look dicteerde kort gekruld haar. Hoeden waren vooral voor casual gelegenheden. Schotelhoeden met brede rand werden getoond met de vroegste “New Look” pakken, maar kleinere hoeden kregen al snel de overhand. Zeer kort bijgesneden kapsels waren in de mode in de vroege jaren ’50. Het midden van het decennium liet minder hoeden zien, vooral omdat het voller kapsels in zwang kwam. Zo was er de korte, krullende poedelsnit en later bouffant en bijenkorf. “Beat” meisjes droegen hun haar lang en recht. Tieners hadden een lange of korte paardenstaart.

 

zwangerschapskleding

Lucille Ball was de eerste vrouw die haar zwangerschap op TV liet zien. De tv-show “I Love Lucy” uit de jaren 50 bracht nieuwe aandacht voor zwangerschapskleding. Zwangerschapjurken bestonden uit twee stukken met losse tops en smalle rokken. Hierin waren stretchpanelen ondergebracht voor de figuur van de aanstaande moeder. De babyboom van de jaren 40 tot de jaren 50 veroorzaakte ook een focus op zwangerschapskleding. Internationale ontwerpers als Givenchy en Norman Hartnell ontwierpen nu ook zwangerschapskleding. Ondanks de nieuwe nadruk op zwangerschapskleding in de jaren 1950 werden deze jurken voor de reclame nog altijd gefotografeerd op niet-zwangere vrouwen.

Op 29 september 1959 werd de zwangerschapspanty gepatenteerd. Hierdoor kreeg de verticale richting van de buik expansie. Het frontpaneel had een hoge mate van elasticiteit. In extreme omstandigheden uitgerekt, voelde de vrouw zich nog steeds comfortabel.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.